May tama!

Kanina, umiinom ako ng red wine. Mag-isa lang ako. Wala lang, gusto ko lang magisip-isip. Napatitig ako sa wine sa baso ko at natawa ako. Naisip ko kasi ang pag-ibig pala parang alak. Mabango, depende sa umaamoy at masarap, depende sa umiinom. Merong may kulay at merong wala. Merong puro at merong may halo at kumplikado. Pwede mong inumin kahit kelan at kahit saan mo gustuhin. Kapag swak ang timpla sa panlasa mo mapaparami ka ng inom hanggang sa hindi mo na mamalayang nalulunod at nalalasing ka na pala. Gaya rin sa pag-ibig. Walang tamang tao o tamang panahon. Nararamdaman sa di inaasahang pagkakataon. Tama, depende sa tumitingin at nagtatagal, depende sa tibay ng paniniwala. Nakapagbibigay ng tuwa at nakapagdudulot din ng sakit. Minsan maayos at masaya. Kung minsan kumplikado rin.

Wala naman ngang masama sa pag-inom. Kahit anong klase ng alak ang inumin mo ayos lang basta alam mo kung hanggang saan lang ang kaya mo. At sabi nga "ilagay mo sa tiyan, wag sa ulo." Ganun din sa pag-ibig. Wala namang tama at mali lalo pa nga kung totoo ang nararamdaman mo. Mahirap lang kapag sobra-sobra ka nang nagmamahal at hinayaan mong balutin nito hindi lang ang puso mo kundi ang buo mong pagkatao. Siguradong tatalunin mo pa ang lasing sa alak. Babaguhin nito ang isip at pananaw mo sa buhay. Dadalhin ka sa mga sitwasyong di mo inakala. Mabuti sana kung tulad sa isang lasing na may aagapay sayo kapag hindi ka na makalakad ng derecho. Paano kung wala at hayaan ka lang nila sa mga kabaliwan mo? Magmamahal ka pa ba at buong tapang na isusugal ang puso mo para sa taong di mo alam kung ano ang magiging epekto sayo?